zarejestruj się zaloguj się

Dihydrotestosteron – badanie, wyniki, normy hormonu DHT

Tekst: mgr Justyna Mazur
Dodane: 18. lipca, 2017

Dihydrotestosteron (DHT) to jeden z męskich hormonów płciowych, choć występuje także u kobiet. Najczęściej mówi się o nim w kontekście relacji DHT a łysienie androgenowe. Wypadanie włosów u mężczyzn jest bowiem najczęstszym wskazaniem do badania poziomu dihydrotestosteronu (poprzez oznaczenie we krwi). Stężenie hormonu jest wówczas podwyższone. Z kolei za wysoki DHT u kobiet bywa przyczyną m.in. hirsutyzmu. Wyniki poniżej normy obserwuje się rzadko.

mgr Justyna Mazur
AUTOR
mgr Justyna Mazur analityk medyczny
SPIS TREŚCI:

    Dihydrotestosteron – hormon DHT – co to jest?

     

    DHT to najważniejszy metabolit testosteronu i to on – wraz z niewielkimi stężeniami testosteronu wolnego – wykazuje aktywność biologiczną. U mężczyzn dihydrotestosteron powstaje na drodze przemiany testosteronu przez 5-alfa-reduktazę, zaś u kobiet te przemiany są nieco bardziej skomplikowane.

    Hormon DHT oddziałuje przede wszystkim na komórki gruczołu krokowego i skóry, gdzie odpowiedzialny jest m. in. za właściwe funkcjonowanie prostaty, popęd płciowy oraz podtrzymanie charakterystycznych III-rzędowych cech płciowych, np. owłosienia. Wpływa także korzystnie na nastrój oraz siłę mięśniową. Jakiekolwiek zachwianie równowagi przemian DHT powoduje zauważalne, niekorzystne zmiany w organizmie.

     

    Badanie DHT z krwi – kiedy badać dihydrotestosteron?

     

    Poziom DHT we krwi oznaczany jest zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Najczęstszym wskazaniem do badania poziomu DHT u mężczyzn jest łysienie androgenowe – charakterystyczny typ łysienia, obejmujący początkowo skronie, a następnie także czubek głowy.

    Z kolei badanie DHT u kobiet najczęściej zlecane jest w przypadku hirsutyzmu, czyli wystąpienia owłosienia typu męskiego, występującego w nietypowej dla kobiet lokalizacji: na plecach, na brzuchu i piersiach. Bardzo często takiemu nadmiernemu owłosieniu ciała u kobiet towarzyszy przerzedzenie włosów na głowie (szczególnie na czubku głowy).

    Inne wskazania do oznaczania DHT w surowicy to:

    • bezpłodność, hipogonadyzm, czyli niewydolność hormonalna jąder lub jajników;
    • kontrola przebiegu androgenowej terapii zastępczej;
    • kontrola terapii lekami hamującymi aktywność 5-alfa-reduktazy (np. w przebiegu nowotworu prostaty);
    • zaburzenia miesiączkowania u kobiet, trądzik i łojotok skóry;

    Poziom DHT oznaczany jest w próbce krwi żylnej, pobranej na czczo. Czas oczekiwania na wynik DHT to od 1 do kilku dni, a cena badania DHT – około 30–40 złotych.

     

    DHT – norma i wyniki badania poziomu DHT

     

    Norma hormonu DHT zależy od płci i wynosi 250–750 ng/l u mężczyzn, 25–350 ng/l u kobiet przed menopauzą oraz 10–180 ng/l u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Najczęściej stwierdzanym nieprawidłowym wynikiem DHT jest podwyższony dihydrotestosteron. Rzadziej zdarzają się, że DHT jest za niski.

    Za wysoki poziom DHT u mężczyzn często wynika z przyjmowania egzogennego testosteronu, co jest szczególnie popularne wśród bywalców siłowni. Inne przyczyny zbyt wysokiego DHT to hormonalnie czynne guzy jąder.

    Podwyższone wyniki DHT kojarzą się z najczęściej z wystąpieniem nadmiernego wypadania włosów i łysieniem u mężczyzn. Jednak zdarza się, że za wysokiemu DHT nie towarzyszy łysienie androgenowe, zaś mężczyźni z prawidłowym wynikiem DHT nie grzeszą bujną czupryną. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest genetycznie uwarunkowana nadwrażliwość mieszków włosowych na działanie DHT. Mężczyźni z dziedziczoną nadwrażliwością na dihydrotestosteron z dużym prawdopodobieństwem dotknięci zostaną łysieniem androgenowym.

    DHT powyżej normy u kobiet najczęściej wynika z zaburzenia równowagi między estrogenami a androgenami, co towarzyszy: zespołowi policystycznych jajników, hiperprolaktynemii, menopauzie. wrodzonemu przerostowi nadnerczy oraz guzkom nadnerczy. Leczenie wysokiego DHT polega na stosowaniu inhibitorów 5-alfa-reduktazy, np. finasterydu lub dutasterydu.

    Obniżony DHT wynika m. in. z marskości wątroby oraz pierwotnego. Za niski dihydrotestosteron to także potencjalna oznaka wtórnego hipogonadyzmu.

     

    DHEA a DHT – czym się różnią te badania?

     

    DHEA to dehydroepiandrosteron, hormon steroidowy produkowany przez nadnercza. Swoją budową podobny jest do testosteronu, naśladuje zatem jego działanie w tkankach docelowych. Oznaczanie DHEA, podobnie jak badanie czy DHT jest w normie, wykonywane jest głównie przy objawach androgenizacji, czyli zwiększonego stężenia męskich hormonów płciowych.

    DHEA służy jednak różnicowaniu przyczyn androgenizacji pochodzenia nadnerczowego od tych pochodzenia gonadowego. Innymi słowy – badanie DHEA rozstrzyga, czy za nadmierna syntezę androgenów odpowiedzialne są nadnarcze czy jajniki lub jądra.

    Autor: mgr Justyna Mazur

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.