zarejestruj się zaloguj się

Chlorki w dobowej zbiórce moczu

Tekst: Katarzyna Paciorek
Chlorki w dobowej zbiórce moczu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. grudnia, 2013

Badanie chlorków w dobowej zbiórce moczu wchodzi w skład badania elektrolitów lub badań metabolicznych. Stężenie chlorków zależy od ich podaży z pokarmem a także od ich utraty wraz z moczem, wydalinami i wydzielinami przewodu pokarmowego. Odzwierciedla też zmiany stężenia sodu, co pozwala diagnozować zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.

SPIS TREŚCI:

    Co to są chlorki?

     

    Chlorki są głównym anionem zewnątrzkomórkowym. Są jonami, które w organizmie człowieka znajdują się głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Chlorki są dostarczane codziennie wraz z pokarmem, w znaczącej ilości w postaci chlorku sodu, potocznie zwanego solą kuchenną. Do ich utraty dochodzi wraz z moczem, w przebiegu wymiotów, bądź biegunki.

    Stężenie chlorków zależy od ich podaży z pokarmem a także od ich utraty wraz z moczem, wydalinami z przewodu pokarmowego (wymioty, biegunki). Prawidłowe stężenie chlorków we krwi jest niezbędne do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Warto zaznaczyć, iż stężenie chlorków odzwierciedla zmiany stężenia sodu, dzięki temu można określić czy:

    • stężenie chlorków odpowiada stężeniu sodu,
    • czy nie występują zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.

     

    Kiedy badamy poziom chlorków w moczu?

     

    Badanie poziomu chlorków w dobowej zbiórce moczu nie jest zlecane jako osobne badanie i zawsze wchodzi w skład badania elektrolitów, bądź badań metabolicznych. Stężenie chlorków w organizmie zależy od dwóch równie ważnych jonów: jonu sodowego oraz jonu wodorowęglanowego. Z tego powodu jony te powinny być oznaczane w badaniach razem.

    Najczęściej badanie chlorków wchodzi w skład badania elektrolitów lub badań metabolicznych.

    Badanie zleca się:

    • w przypadku podejrzenia u pacjenta kwasicy lub zasadowicy,
    • u osób z przedłużającymi się wymiotami, biegunką o nieznanej przyczynie,
    • u pacjentów, u których występuje obniżony poziom potasu we krwi o niewyjaśnionej przyczynie.

    Czasami oznaczenie poziomu chlorków w DZM może być zlecone w przebiegu chorób przewlekłych, takich jak:

    Takie oznaczenie zlecane jest rzadko.

    Badanie stężenia chlorków w dobowej zbiórce moczu przeprowadza się także, kiedy pacjent przyjmuje leki mogące zaburzać równowagę kwasowo-zasadową.

     

    Jak przebiega badanie chlorków w moczu?

     

    Badanie chlorków w moczu, jeśli jest przeprowadzone w formie dobowej zbiórki moczu (DZM), składa się z poniższych etapów:

    • w pierwszym dniu badania mocz poranny oddaje się do toalety,
    • każdą kolejną porcję moczu należy oddać do specjalnego pojemnika, otrzymanego w poradni,
    • drugiego dnia rano należy oddać pierwszą porcję moczu do pojemnika,
    • następnie miesza się zebrany mocz i odlewa próbkę przeznaczoną do badania.

    W celu otrzymania jak najbardziej wiarygodnego wyniku, wskazane jest, aby pacjent skonsultował ze swoim lekarzem wszystkie przyjmowane leki. Kobiety w trakcie miesiączki nie powinny oddawać moczu, bezpieczny okres to 3 dni przed i 3 dni po miesiączce.

     

    Normy dla chlorków w dobowej zbiórce moczu

     

    Wartością referencyjną dla określenia stężenia chlorków w dobowej zbiórce moczu dla dorosłych jest: 

    • 120-250 mmol/24h

    Pamiętając, że na wartość stężenia chlorków w moczu wpływ mogą mieć różne czynniki, każdy wynik należy skonsultować z lekarzem. Podobnie jest w przypadku badań stężenia chlorków u dzieci, kiedy wartości referencyjne są znacznie mniejsze. Również powinien określić je lekarz. 

     

    Interpretacja wyników badania chlorków w moczu

     

    Zwiększone wydalanie chlorków z moczem może występować w takich stanach jak:

    • odwodnienie,
    • głodzenie,
    • choroba Addisona (niedoczynność kory nadnerczy),
    • nadmierna podaż soli w diecie,
    • leczenie diuretykami (to leki moczopędne, zwiększające objętość wydalanego moczu),
    • uszkodzenie kanalików nerkowych.

    Zmniejszone wydalania chlorków z moczem może występować w takich stanach jak:

    • biegunki, wymioty,
    • zespół Cushinga (pierwotna nadczynność kory nadnerczy),
    • leczenie kortykosterydami,
    • obniżona podaż soli w diecie.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.