zarejestruj się zaloguj się

Bilirubina całkowita – badanie

Tekst: Katarzyna Paciorek
Bilirubina całkowita – badanie
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 24. kwietnia, 2015

Badanie bilirubiny całkowitej wykonuj się przy podejrzeniu i w diagnozowaniu chorób wątroby, dróg żółciowych oraz trzustki. Norma bilirubiny całkowitej to 0,3–1,2 mg/dl. Stężenie bilirubiny całkowitej u noworodków może być wyższe, gdyż może u nich występować tak zwana żółtaczka noworodków. Zwiększone stężenie bilirubiny to inaczej hiperbilirubinemia. Występuje w chorobie hemolitycznej, DIC, zespół Gilberta.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest bilirubina całkowita?

     

    Bilirubina jest barwnikiem, który powstaje w wyniku rozpadu hemoglobiny, a dokładnie jej składnika – hemu. Bilirubina powstaje, kiedy czas życia krwinki czerwonej się kończy i ulega ona zniszczeniu. Średnio erytrocyty żyją około 120dni. Na wartość bilirubiny całkowitej składa się frakcja bilirubiny wolnej oraz bilirubiny sprzężonej.

    W osoczu znajduje się bilirubina wolna, która w 70–80% powstaje z rozpadu krwinek czerwonych. Ze względu na słabą zdolność do rozpuszczania w wodzie, bilirubina wolna łączy się ze specjalnymi białkami – albuminami i wraz z nimi jest transportowana we krwi. Ta frakcja bilirubiny z prądem krwi wędruje do wątroby. W tym miejscu dochodzi do jej związania z kwasem glukuronowym i powstaje bilirubina sprzężona.

    W takiej postaci jest ona transportowana do kanalików żółciowych, skąd dalej trafia do dwunastnicy. W jelicie zachodzą dalsze przemiany bilirubiny z udziałem bakterii i powstaje urobilinogen. W większości wydalany jest wraz z kałem w postaci barwinka – sterkobiliny, która odpowiada za kolor kału. Pozostała część jest ponownie wchłaniana i powraca do wątroby. Najmniejsza część jest transportowana do nerek i wydzielana wraz z moczem jako barwnik – urobilina, która odpowiada za charakterystyczny kolor moczu.

     

    W jakim celu bada się stężenie bilirubiny całkowitej?

     

    Lekarz może zlecić oznaczenie bilirubiny całkowitej, gdy u pacjenta wystąpią objawy sugerujące chorobę wątroby, dróg żółciowych, a także trzustki. W przebiegu schorzeń miąższu wątroby i dróg żółciowych u pacjenta może pojawić się żółtaczka, wówczas obserwuje się zażółcenie skóry, błon śluzowych, a także białkówek. Objawy takie występują, gdy poziom bilirubiny przekroczy 2,5 mg/dl. W takiej sytuacji oznaczenie stężenia bilirubiny może być pomocne w różnicowaniu przyczyn żółtaczki.

    Lekarz zleca to oznaczenie również, gdy podejrzewa u pacjenta niedokrwistość hemolityczną. Poziom bilirubiny bada się również u noworodków w celu zdiagnozowania rodzaju żółtaczki. U noworodków może wystąpić żółtaczka fizjologiczna – żółtaczka noworodków, ale też patologiczna, która może być bardzo niebezpieczna.

    Pacjenci powinni zgłosić się na badanie do punktu pobrań rano i na czczo. Do wykonania badania bilirubiny całkowitej niezbędne jest uzyskanie od pacjenta próbki krwi. U dzieci starszych oraz dorosłych miejscem nakłucia jest żyła łokciowa, krew jest pobierana do specjalnej probówki. U noworodków kroplę krwi uzyskuje się z nakłucia pięty. Następnie materiał przesyła się do laboratorium.

     

    Normy i wyniki na badanie bilirubiny całkowitej

     

    Wartość prawidłowa – norma stężenia bilirubiny całkowitej zawiera się w przedziale 0,3–1,2 mg/dl.

    Na wynik badania wpływ mogą mieć niektóre przyjmowane przez pacjenta leki, dlatego po otrzymaniu wyniku należy zgłosić się do lekarza, który zlecił badanie.

    Należy podkreślić, iż u części noworodków pojawia się tzw. żółtaczka fizjologiczna. Przyczyną jej powstania jest niewykształcony mechanizm łączenia bilirubiny wolnej z kwasem glukuronowym w wątrobie. W związku z tym niekiedy stężenie bilirubiny całkowitej u noworodka w 3 dobie po urodzeniu może wynieść nawet 200 µmol/l.

    Lekarz poszukując przyczyn chorób wątroby, dróg żółciowych, bądź różnicowania przyczyn żółtaczki, oprócz bilirubiny całkowitej zleca dodatkowo oznaczenie innych parametrów.

    W diagnozowaniu chorób wątroby znaczenie mają:

    Lekarz stawiając diagnozę bierze pod uwagę te wszystkie parametry. W przypadku podejrzenia anemii hemolitycznej lekarz dodatkowo zleca oznaczenie morfologii krwi oraz innych parametrów.

     

    Bilirubina podwyższona – hiperbilirubienmia

     

    Zwiększone stężenie bilirubiny całkowitej określane jest mianem hiperbilirubinemii. Hiperbilirubinemia z przewagą bilirubiny niesprzężonej może oznaczać:

    Hiperbilirubinemia z przewagą bilirubiny sprzężonej może oznaczać:

    • blokadę dróg żółciowych zewnątrzwątrobowych, która może być spowodowana kamicą, nowotworem dróg żółciowych lub trzustki;
    • chorobę wątroby – wirusowe zapalenie wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby.
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Bilirubina wolna – badanie

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.