zarejestruj się zaloguj się

Beta-2-mikroglobulina

Tekst: Kamil Kowal
Beta-2-mikroglobulina
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 11. grudnia, 2014

Beta-2-mikroglobulina to białko, którego badanie ma znaczenie w określeniu przebiegu nowotworów układu krwiotwórczego. Beta-2-mikroglobulina jest przydatna w badaniu chorób nerek. Białko nie powinno być obecne w moczu, zaś w surowicy nie powinno przekraczać 2,5 mg/dl. Wzrost poziomu beta-2-mikroglobuliny obserwuje się także w toczniu układowym, chorobie Hashimoto, chorobie Gravesa, chorobie Crohna.

SPIS TREŚCI:

    Co to jest beta-2-mikroglobulina?

     

    Beta-2-mikroglobulina jest białkiem złożonym z niewielkich cząsteczek, należącym do układu antygenowego HLA-1. Charakterystyczne dla tego białka jest, że występuje ono na wszystkich komórkach zawierających jądro oraz w większości płynów ustrojowych organizmu człowieka. W wyniku rozpadu tych komórek dochodzi do uwolnienia beta-2-mikroglobuliny i dlatego jej niewielki poziom może być oznaczany w surowicy.

    Oznaczenie jego poziomu jest niezwykle przydatne w diagnostyce nowotworowej – jest markerem chorób limfoproliferacyjnych takich jak: szpiczak mnogi, chłoniak B-komórkowy lub przewlekła białaczka limfatyczna.

    Drugim ważnym zastosowaniem beta-2-mikroglobuliny jest diagnostyka i różnicowanie chorób nerek. Takiego oznaczenia można dokonać w moczu pacjenta. W fizjologicznych warunkach beta-2-mikroglobulina jest zwrotnie wchłaniana w cewkach i nie dochodzi do jej wydalania z moczem lub są to śladowe ilości. W przypadku dysfunkcji nerek dochodzi do zmniejszonej filtracji nerek i ich niewydolności. To powoduje wzrost białka w surowicy. Uszkodzenie kanalików nerkowych będzie związane ze zwiększonym wydalaniem białka z moczem.

     

    Wskazania do oznaczenia beta-2-mikroglobuliny

     

    Oznaczenie beta-2-mikroglobuliny przeprowadza się w celu monitorowania oraz określania przebiegu limfoproliferacyjnych chorób nowotworowych. Za pomocą badania tego białka można kontrolować przebieg takich chorób jak:

    Oprócz diagnostyki nowotworowej oznaczenie beta-2-mikroglobuliny stosuje się również w diagnostyce chorób nerek. Dzięki oznaczeniu stężenia białka we krwi i w moczu można zróżnicować uszkodzenie kłębuszków od uszkodzenia kanalików nerkowych. Kontrola poziomu beta-2-mikroglobuliny przydatna jest również w określeniu wczesnego odrzucenia u pacjentów z przeszczepioną nerką.

    Wskazane jest badanie poziomu beta-2-mikroglobuliny u pacjentów narażonych na działanie pierwiastków – kadmu i rtęci.

     

    Jak bada się beta-2-mikroglobulinę?

     

    Do badania beta-2-mikroglobuliny nie trzeba się specjalnie przygotowywać.

    Ocenę poziomu beta-2-mikroglobuliny w surowicy, wykonuje się na podstawie pobranej od pacjenta niewielkiej próbki krwi. Najbardziej popularnym miejscem do pobrania krwi jest żyła łokciowa znajdująca się po wewnętrznej stronie kończyny górnej w dole łokciowym. Po dokładnym odkażeniu miejsca ukłucia, należy cienka igłą wkłuć się w żyłę, a następnie pobrać krew do jałowej strzykawki.

    Jeżeli lekarz zdecyduje się na badanie z próbki moczu, należy zaopatrzyć się w specjalny pojemnik na mocz – są one dostępne w aptece lub w poradni. Mocz należy umieścić w pojemniku po wykonaniu higieny ujścia cewki moczowej. Pożądany jest strumień środkowy moczu. Można to uzyskać poprzez oddanie pierwszej porcji moczu do toalety, a kolejnej do pojemnika. Ostatnia porcja moczu powinna być oddana również do toalety. Otrzymane próbki należy oddać do laboratorium w celu analizy.

     

    Wynik badania na beta-2-mikroglobulinę

     

    W prawidłowych warunkach beta-2-mikroglobuliny nie powinna występować w moczu. Dopuszczalne są jedynie jej śladowe ilości. Jeżeli oznaczenie wykonuje się na podstawie próbki krwi, wartości prawidłowe nie powinny przekraczać 2,5 mg/l – chociaż górna norma to 1,8mg/l.

    W diagnostyce nowotworowej wzrost beta-2-mikroglobuliny świadczy o złej prognozie przebiegu choroby, natomiast spadek poziomu białka wskazuje na to, że pacjent zareagował na leczenie.

    W diagnostyce chorób nerek wzrost beta-2-mikroglobuliny w surowicy świadczyć może o uszkodzeniu kłębuszków nerkowych, natomiast pojawienie się białka w moczu wskazuje na uszkodzenie kanalików nerkowych.

    Do wzrostu poziomu beta-2-mikroglobuliny dochodzi również w chorobach autoimmunizacyjnych:

    Stanami powodującymi wzrost poziomu tego białka są również choroby infekcyjne:

    • mononukleoza zakaźna,
    • cytomegalia,
    • ostre wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C,
    • AIDS.
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Mikroglobuliny w moczu

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.