zarejestruj się zaloguj się

Sigmoidoskopia

Tekst: Miłosz Turkowiak
Sigmoidoskopia
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 25. lutego, 2015

Sigmoidoskopia, należąca do grupy badań endoskopowych, umożliwia wzrokową ocenę światła końcowej części jelita grubego – odbytnicy i esicy. W większości przypadków wykonuje się ją z użyciem cienkiego elastycznego przewodu, wyposażonego w kamerę i źródło światła. Należy do podstawowych badań w diagnostyce chorób końcowej części przewodu pokarmowego.

SPIS TREŚCI:

    Co badamy podczas sigmoidoskopii?

     

    Sigmoidoskopia stosowana jest do badania końcowej części przewodu pokarmowego. Układ ten przyjmuje formę rury, która zaczyna się jamą ustną, przechodzi w gardło, przełyk i żołądek, jelito cienkie i jelito grube, a zakończona jest odbytem. Każdą z tych części podzielić można bardziej szczegółowo. W jelicie grubym, patrząc od strony jelita cienkiego, wyróżniamy:

    • kątnicę z wyrostkiem robaczkowym,
    • okrężnicę wstępującą (wstępnicę),
    • okrężnicę poprzeczną (poprzecznicę),
    • okrężnicę zstępującą (zstępnicę),
    • esicę,
    • odbytnicę przechodzącą w odbyt.

    W sigmoidoskopii badamy dwie ostatnie z wymienionych części (stąd nazwa badania – sigmoid to po łacinie esica). Narządy te mogą ucierpieć z powodu wielu różnych chorób, w tym tak poważnych jak rak jelita grubego, który najczęściej lokalizuje się właśnie w odbytnicy i esicy.

     

    Na czym polega sigmoidoskopia?

     

    Sigmoidoskopia opiera się na wykorzystaniu technik endoskopowych do uwidocznienia i oceny odbytnicy i esicy „od środka”, umożliwiając dokładne obejrzenie wyglądu błony śluzowej w poszukiwaniu zaburzeń jej budowy (np. polipów, owrzodzeń), jak również niektórych innych nieprawidłowości jelita (zwężenia, rozdęcie). Zasadniczym instrumentem wymaganym do przeprowadzenia badania jest endoskop, czyli cienki, długi, najczęściej elastyczny przewód, na którego końcu zamontowane jest źródło światła i kamera przekazująca obraz do monitora.

    Endoskop przystosowany do sigmoidoskopii nazywany jest często sigmoidoskopem. Badanie polega na wprowadzeniu przyrządu do światła jelita przez odbyt i powolnym wsuwaniu go aż do osiągnięcia miejsca przejścia zstępnicy w esicę. W tym czasie lekarz poszukuje wszelkich nieprawidłowości. Sigmoidoskopia pozwala również na pobranie wycinków do badania histopatologicznego lub usunięcie niektórych znalezionych zmian. Może mieć więc zastosowanie zarówno diagnostyczne, jak i terapeutyczne.

     

    Wskazania do sigmoidoskopii

     

    Sigmoidoskopia należy do podstawowych badań w chorobach końcowego odcinka przewodu pokarmowego, wykorzystywana jest więc w wielu sytuacjach klinicznych. Wśród wskazań do jej wykonania wymienić można szczególnie:

    1. Badania przesiewowe w kierunku raka jelita grubego – z uwagi na to, że rak jelita grubego jest jedną z najczęstszych przyczyn śmierci spowodowanych przez nowotwory złośliwe, a ryzyko jego powstania rośnie wraz z wiekiem, wskazane jest wykonywanie badań przesiewowych w jego kierunku. Podstawą ich jest badanie lekarskie, badanie kału na krew utajoną oraz badania endoskopowe – kolonoskopia i sigmoidoskopia;
    2. Badania kontrolne w przypadku uprzedniego wykrycia zmian podejrzanych o charakter nowotworowy i ich ewentualne usunięcie – zdarza się, że podczas badań jelita grubego wykrywa się polipy lub inne „podejrzane” zmiany. Zaleca się, aby stany takie kontrolować w regularnych odstępach czasu. Poza oceną wyglądu zmian, sigmoidoskopia umożliwia pobranie z nich wycinków do badania histopatologicznego i – w wielu przypadkach – ich usunięcie;
    3. Krwawienie z dolnego odcinka przewodu pokarmowego – sigmoidoskopia może być szczególnie przydatna w przypadku pojawienia się w stolcu świeżej, żywo czerwonej krwi. Badanie to pozwala w większości przypadków szybko zlokalizować miejsce krwawienia i – jeśli to konieczne – zatamować je. Jednocześnie pomaga ustalić przyczynę krwotoku. Jest to o tyle ważne, że może to być jeden z pierwszych objawów nowotworu jelita grubego. Do innych niepokojących objawów należą zmiana rytmu wypróżnień, niewyjaśniony ból brzucha, czy utrata masy ciała bez uchwytnej przyczyny;
    4. Ocena stanu odbytnicy i esicy przed zabiegami operacyjnymi na ich terenie oraz kontrola ich efektu.

    Należy pamiętać, że sigomidoskopia nie nadaje się do badania całego jelita grubego, stąd też często w jej miejsce wykonuje się kolonoskopię.

     

    Jak wygląda sigmoidoskopia?

     

    Aby badanie sigmoidoskopii było bezpieczne, a jego wynik wiarygodny, konieczne jest pewne przygotowanie. Kwestią podstawową jest rozmowa z lekarzem, w której należy poinformować go o wszystkich obecnych i przebytych chorobach i zabiegach operacyjnych, o przyjmowanych lekach (włączając w to leki dostępne bez recepty, witaminy i preparaty ziołowe), uczuleniach (zwłaszcza na leki) oraz o ewentualnym nosicielstwie chorób przenoszonych drogą krwi (jak wirusy zapalenia wątroby bądź HIV). Konieczne jest również oczyszczenie jelita. Szczegółowe instrukcje, które należy ściśle wypełnić, przekazywane są przez lekarza w odpowiednim czasie przed badaniem.

    Przygotowanie jelita osiągane jest zazwyczaj przez stosowanie diety płynnej przez 1-3 dni przed badaniem, stosowanie środków przeczyszczających i wykonywanie lewatyw. Badanie nie wymaga zazwyczaj podania znieczulenia ani przyjęcia na oddział szpitalny.

    Podczas badania pacjent leży na lewym boku z podkulonymi nogami. W pierwszej kolejności lekarz przeprowadza badanie per rectum (badanie palcem przez odbyt), aby ostatecznie wykluczyć zwężenie odbytu. W następnym etapie do odbytu wprowadza się delikatnie sigmoidoskop i „wpompowuje się” powietrze do jelita grubego oraz powoli przesuwa się go aż do osiągnięcia poprzecznicy. Lekarz na bieżąco obserwuje wygląd jelita oraz, w przypadku zaistnienia takiej konieczności, pobiera wycinki i usuwa niektóre zmiany. Jelito oceniane jest po raz drugi podczas wysuwania narzędzi. Procedura trwa zazwyczaj około 20 minut. W przypadkach, w których nie zastosowano znieczulenia, pacjent może powrócić do codziennych zajęć bezpośrednio po badaniu.

     

    Przeciwwskazania do sigmoidoskopii

     

    Sigmoidoskopia jest badaniem bezpiecznym, z niewielkim ryzykiem powikłań. Mimo to nie może być wykonana u wszystkich. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do sigmoidoskopii jest:

    Badanie nie powinno być ponadto przeprowadzane u osób z poważnymi zaburzeniami krzepnięcia, chyba że wymaga tego stan pacjenta. Wykonanie badania jest utrudnione w przypadku braku odpowiedniego przygotowania jelita i u osób bardzo niespokojnych.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.