zarejestruj się zaloguj się

Rynomanometria

Tekst: Miłosz Turkowiak
Rynomanometria
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 07. listopada, 2014

Rynomanometria należy do standardowych badań jamy nosowej. Umożliwia obiektywną ocenę drożności dróg nosowych. Badanie polega na pomiarze oporów, jakie panują w jamie nosowej podczas wdechu i wydechu. Dzięki nieskomplikowanej technice i małym ryzyku powikłań, stosowana jest w wielu postępowaniach diagnostycznych.

SPIS TREŚCI:

    Co badamy podczas rynomanometrii?

     

    Rynomanometria służy do badania drożności przewodów nosowych.

    Przewody nosowe położone są w jamie nosowej i biegną przez całą jej długość. Budują je tzw. małżowiny nosowe – struktury kostne i chrzęstne, które stanowią część bocznej ściany jamy nosowej. Od strony przyśrodkowej ograniczone są przez przegrodę nosową. Przewody nosowe rozpoczynają się nozdrzami przednimi, kończą się natomiast nozdrzami tylnymi, przez które łączą się z częścią nosową gardła. Uchodzą do nich zatoki przynosowe. Wyściełane są błoną śluzową stale wydzielającą pewną ilość śluzu. Dzięki obecności przewodów nosowych, przepływ powietrza przez jamę nosową zwalnia i staje się turbulentny (powietrze „miesza się”). Umożliwia to jego optymalne ocieplenie i nawilżenie zanim trafi do dalszej części dróg oddechowych.

    Zmniejszenie drożności jamy nosowej może wynikać z nieprawidłowej budowy anatomicznej (np. krzywej przegrody nosowej) lub chorób dotykających błonę śluzową (np. w alergicznym nieżycie nosa). Prowadzi to do utrudnienia przepływu powietrza, a tym samym może utrudnić oddychanie.

     

    Na czym polega rynomanometria?

     

    W czasie rynomanometrii bada się ciśnienie panujące w drogach nosowych podczas oddychania oraz wielkość przepływu powietrza przez jamę nosową i na tej podstawie wylicza się opór dróg nosowych. W przypadku obniżenia ich drożności, opór ten będzie większy. Badanie można wykonywać w kilku różnych technikach, jako tzw.:

    • rynomanometrię bierną,
    • rynomanometrię aktywną przednią, tylną,
    • rynomanometrię przeznosową.

    W rynomanometrii aktywnej przepływ powietrza powstaje dzięki ruchom oddechowym badanego, wariant bierny wymaga natomiast użycia w tym celu zewnętrznego urządzenia.

    Z uwagi na łatwość wykonania i brak konieczności współpracy pacjenta, najczęściej stosowana jest rynomanometria aktywna przednia. Wymaga ona umieszczenia w nozdrzu sondy pomiarowej i szczelnym zaklejeniu go plastrem. Pacjent zakłada następnie specjalną maskę połączoną z tzw. pneumotachografem (urządzeniem mierzącym przepływ powietrza) i komputerem, do którego przesyłane są dane. Pomiar wykonywany jest podczas oddychania. Po jego zakończeniu, próbnik umieszcza się w drugim nozdrzu i ponownie wykonuje się te same czynności. Całościowy opór dróg nosowych oblicza się porównując oba pomiary. Wadą opisanego wariantu badania jest konieczność umieszczenia urządzenia pomiarowego w początkowym odcinku jamy nosowej. Może to spowodować odruchowe obkurczenie błony śluzowej i tym samym zafałszowaniem wyników.

    Wariantem badania jest rynomanometria z próbą prowokacyjną, podczas której pomiar wykonuje się przed oraz po podaniu czynnika wywołującego obkurczenie błony śluzowej nosa (np. alergenu).

     

    Wskazania do rynomanometrii

     

    Rynomanometria przeprowadzana jest w celu wykrycia zmniejszenia drożności przewodów nosowych. Jak wspomniano wcześniej, sytuacja taka zaistnieć może w wyniku patologii anatomicznych lub obrzęku błony śluzowej wyściełającej jamę nosową, często połączonej z nadprodukcją śluzu. Stąd też rynomanometria znajduje zastosowanie zwłaszcza w:

    • diagnostyce alergii – w przypadku podejrzenia uczulenia na alergeny wziewne (np. pyłki traw), rynomanometria należy do jednego z podstawowych badań diagnostycznych. Szczególnie przydatne jest wykonanie badania z próbą prowokacyjną. Jeśli badany jest uczulony na określony alergen, podanie go w próbie prowokacyjnej spowoduje zmniejszenie drożności nosa;
    • diagnostyce przewlekłych chorób nosa i zatok przynosowych (np. przewlekłego zapalenia zatok) – rynomanometria może w takich przypadkach stanowić element badania laryngologicznego. Pomaga ocenić stan jamy nosowej;
    • różnicowaniu przyczyny obniżenia drożności nosa – wykonanie próby prowokacyjnej pozwala odróżnić niedrożność wynikającą z obrzęku błony śluzowej od niedrożności spowodowanej zmianami anatomicznymi. Wynik pozytywny (zmniejszenie drożności po podaniu odpowiedniej substancji, np. histaminy) wskazuje na przyczynę leżącą w błonie śluzowej;
    • diagnostyce obturacyjnego bezdechu sennego (tzw. OBS);
    • ocenie stanu jamy nosowej przed i po zastosowaniu leczenia operacyjnego (np. septoplastyki – operacyjnej korekcji krzywej przegrody nosowej).

     

    Jak wygląda rynomanometria?

     

    Przygotowując się do rynomanometrii należy ściśle przestrzegać instrukcji lekarza. Konieczne jest poinformowanie lekarza o obecnych schorzeniach, przebytych w ostatnim czasie zabiegach (szczególnie w obrębie twarzoczaszki) oraz uczuleniach (zwłaszcza o silnych reakcjach alergicznych). Należy również przekazać informację o wszystkich przyjmowanych lekach, gdyż może istnieć konieczność odstawienia lub zmodyfikowania dawkowania niektórych z nich w okresie poprzedzającym badanie.

    Dokładny przebieg rynomanometrii uzależniony jest od zastosowanej techniki (jak zaznaczono, najczęściej wykonywana jest aktywna rynomanometria przednia). W rynomanometrii aktywnej pierwszym krokiem jest umieszczenie w odpowiednim miejscu urządzenia do pomiaru ciśnienia w jamie nosowej (w nozdrzach przednich w wariancie przednim bądź w okolicy nozdrzy tylnych w wariantach przeznosowym i tylnym). Następnie na twarz badanego zakładana jest specjalna maska, pokrywająca zazwyczaj nos i usta. Cały zestaw podłączony jest do komputera. Po odpowiednim umieszczeniu wszystkich elementów, pacjent proszony jest o oddychanie przez nos – w tym momencie dokonuje się wymaganych pomiarów. W przypadku rynomanometrii aktywnej przedniej poszczególne kroki powtarza się po umieszczeniu czujnika w drugim nozdrzu. Po zakończeniu badania można wrócić do codziennych zajęć.

     

    Przeciwwskazania do rynomanometrii

     

    Rynomanometria jest badaniem łatwym do przeprowadzenia i bezpiecznym dla pacjenta, stąd niewiele jest do niej przeciwwskazań. Badanie nie może być przeprowadzone w przypadku całkowitej niedrożności przewodów nosowych. Aktywnej rynomanometrii przedniej nie wykonuje się, jeśli stwierdzono perforację przegrody nosowej (można wtedy przeprowadzić badanie inną techniką). Rynomanometria aktywna tylna jest przeciwwskazana w przypadku braku możliwości współpracy pacjenta (np. u małych dzieci czy u osób cierpiących na choroby psychiczne).

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.