zarejestruj się zaloguj się

Posiew krwi

Tekst: Miłosz Turkowiak
Posiew krwi
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 01. września, 2014

Posiew krwi jest badaniem pozwalającym na wykrycie mikroorganizmów krążących we krwi. Ponieważ stan taki wiąże się często z poważnym zagrożeniem życia, badanie wykonywane jest zwykle w warunkach szpitalnych. W ramach posiewu krwi, po rozpoznaniu patogenu, przeprowadza się test wrażliwości na antybiotyki. Dzięki temu możliwe jest szybkie wdrożenie leczenia.

SPIS TREŚCI:

    Co to jest posiew krwi?

     

    Krew krąży w zamkniętym układzie naczyń krwionośnych, nie mając bezpośredniego kontaktu ze środowiskiem zewnętrznym. Wynika stąd, że w prawidłowych warunkach nie znajdziemy w niej żadnych mikroorganizmów. W pewnych sytuacjach jednak, wiążących się zwykle z ciężkim obniżeniem zdolności obronnych organizmu lub zakażeniem w miejscu, do którego układ odpornościowy ma utrudniony dostęp, mogą one trafić do krwi.

    Stan taki nazywamy bakteriemią (jeśli we krwi pojawiają się bakterie) lub fungemią (w przypadku grzybów). Aby uniknąć groźnych dla życia powikłań, takich jak wstrząs septyczny, konieczne jest w takiej sytuacji szybkie wdrożenie skutecznego leczenia.

    W tym celu należy zidentyfikować gatunek mikroorganizmu odpowiedzialny za zakażenie. Jest to możliwe po pobraniu próbki krwi, naniesieniu jej na tzw. podłoże hodowlane oraz umieszczeniu jej w odpowiednich warunkach. Takie działanie powoduje namnażanie się mikroorganizmów i umożliwia ich identyfikację, a następnie sprawdzenie wrażliwości na leki. Badanie to, określane jako posiew krwi z antybiogramem, stanowi podstawę leczenia zakażeń krwi.

     

    Kiedy wykonuje się posiew krwi?

     

    Podstawowym wskazaniem do wykonania posiewu krwi jest podejrzenie zakażenia krwi. Mogą na nie wskazywać objawy, takie jak wysoka gorączka i dreszcze, przyspieszony oddech i czynność serca, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia świadomości, czy zmniejszenie ilości wydalanego moczu, zwłaszcza w przypadku współistnienia czynników ryzyka. Wśród grup ryzyka wyróżnić można przede wszystkim osoby bardzo młode i w podeszłym wieku, osoby z obniżoną odpornością (np. chorujący na AIDS lub po chemioterapii), pacjentów po operacjach chirurgicznych, osoby z założonymi długotrwale cewnikami naczyniowymi i kaniulami oraz narkomanów. Ryzyko bakteriemii wzrasta również w przypadku ciężkich zakażeń innych układów, np. w zapaleniu płuc, kości, nerek czy opon mózgowo-rdzeniowych. Zdarza się, że źródłem zakażenia są wszczepione ciała obce – np. sztuczne zastawki serca. Jak wspomniano wcześniej, celem posiewu krwi poza rozpoznaniem zakażenia jest dobranie skutecznej antybiotykoterapii.

     

    Jak przeprowadza się posiew krwi?

     

    Jeśli jest to możliwe, przed pobraniem krwi do posiewu krwi należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach (szczególnie antybiotykach i lekach wpływających na krzepnięcie krwi), schorzeniach oraz o ewentualnym nosicielstwie patogenów przenoszonych przez krew (np. HBV, HCV, HIV).

    Ponieważ posiew krwi wykonuje się zwykle w przypadkach pilnych, nie jest wymagane specjalne przygotowanie. Mimo to, próbki muszą być pobrane w określonym czasie i w określony sposób. Aby ograniczyć ryzyko fałszywych wyników, krew pobiera się z co najmniej dwóch osobnych wkłuć. W przypadkach, gdy lekarz podejrzewa, że źródłem zakażenia jest założony wcześniej cewnik, pobiera krew również za jego pomocą.

    Próbki powinny zostać pobrane w momencie narastania gorączki. Zaleca się, aby materiał zebrać jeszcze przed zastosowaniem pierwszej dawki antybiotyków (jeśli jest to niemożliwe - krótko przed kolejną dawką).

    Zależnie od sytuacji, może być konieczne kilkukrotne pobranie materiału w odstępie kilku godzin. Krew na posiew pobiera się przez nakłucie żyły za pomocą jednorazowej jałowej igły i zebranie materiału do dwóch osobnych probówek z podłożem hodowlanym. Nakłucie poprzedza dezynfekcja miejsca wkłucia i założenie elastycznej opaski – podobnie jak w przypadku zwykłego pobrania krwi. Czynności te powtarzane są osobno dla każdego z wkłuć.

    Hodowla mikroorganizmów trwa od 24-48 godzin (niektóre gatunki bakterii) do nawet kilkudziesięciu dni (niektóre grzyby). Po tym czasie możliwe jest dokładne określenie typu patogenu, wybranie odpowiednich leków i rozpoczęcie tzw. leczenia celowanego.

     

    Wartości referencyjne

     

    Za wynik prawidłowy posiewu krwi uznaje się brak bakterii lub grzybów w pobranym materiale. Posiew taki określa się jako ujemny. Wynik badania uznaje się za dodatni (nieprawidłowy), jeśli w materiale pobranym z co najmniej dwóch osobnych wkłuć, wyhodowano ten sam gatunek bakterii lub grzybów. Po uzyskaniu wzrostu mikroorganizmów, przeprowadza się tzw. antybiogram, czyli test wrażliwości na leki. Nie należy zapominać o możliwości uzyskania wyników fałszywie dodatnich, wynikających z zanieczyszczenia próbki. W sytuacji takiej obserwuje się najczęściej wzrost mikroorganizmów w tylko jednej z kilku pobranych próbek (szczególnie jeśli wchodzą one w skład naturalnej flory bakteryjnej skóry).

     

     

    Interpretacja wyniku

     

    Posiew krwi ujemny jest zwykle równoznaczny z brakiem obecności mikroorganizmów we krwi. Należy jednak pamiętać, że sprawcą zakażenia może być gatunek, którego hodowla trwa dłużej lub jest trudniejsza niż w przypadku innych bakterii lub grzybów, lub objawy mogą być spowodowane przez niektóre wirusy (nie są one wykrywane w standardowych posiewach). Dlatego też wynik musi zostać odniesiony do stanu pacjenta i rezultatów innych badań.

    Jeśli podejrzenie zakażenia krwi utrzymuje się mimo wyniku ujemnego, lekarz podejmuje decyzję o dalszych działaniach.

    Wynik dodatni posiewu krwi jest równoznaczny z obecnością drobnoustroju we krwi i oznacza konieczność szybkiego zastosowania skutecznego leczenia zgodnie z antybiogramem. Pozwala zamienić tzw. leczenie empiryczne (z zastosowaniem leków o szerokim zakresie działania) na leczenie celowane (wymierzone w konkretny gatunek patogenu). Wynik fałszywie dodatni związany jest zwykle – jak wspomniano wcześniej – z zanieczyszczeniem próbki florą fizjologiczną skóry. Nie należy jednak zapominać, że u osób z osłabionym układem immunologicznym (zwłaszcza u chorujących na białaczki, u osób po chemioterapii, u leczonych immunosupresyjnie oraz u chorujących na AIDS) nawet te nieszkodliwe zwykle bakterie mogą stanowić źródło ciężkiego zakażenia.

    Tagi: posiew krwi

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.